Dnia 11 września uczniowie naszej szkoły wzięli udział w niezwykłej i pełnej refleksji wycieczce do Wadowic – rodzinnego miasta Ojca Świętego Jana Pawła II. Celem wyjazdu było bliższe poznanie życia, nauczania oraz dziedzictwa naszego Wielkiego Rodaka, a także integracja społeczności uczniowskiej w niezwykłych miejscach pamięci narodowej. Opiekę nad uczniami sprawowały pani Anna Kaczówka, pani Anna Krawczyk, pani Karolina Krzak oraz pani Małgorzata Pytka.
Naszą podróż rozpoczęliśmy wczesnym rankiem, wyruszając autokarem ze Smęgorzowa. Po ponad dwugodzinnej podróży dotarliśmy na miejsce, a pierwszym punktem programu było Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II. Przekraczając progi nowoczesnej, a zarazem niezwykle poruszającej ekspozycji, przenieśliśmy się w czasie do lat młodości Karola Wojtyły. Multimedialne wystawy, autentyczne pamiątki oraz osobiste przedmioty Papieża wywarły na nas ogromne wrażenie. Przewodniczka w ciekawy sposób przybliżyła nam losy przyszłego papieża – od lat dziecinnych spędzonych w Wadowicach, przez czas studiów i kapłaństwa, aż po pontyfikat.
Kolejnym etapem naszej wizyty była Bazylika Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny – świątynia, w której mały Karol został ochrzczony, przyjmował Pierwszą Komunię Świętą oraz ministrantował. Wnętrze kościoła zachwyciło nas swoim pięknem i podniosłą atmosferą. Chwila spędzona na modlitwie i zadumie w tym świętym miejscu była dla wielu z nas głębokim przeżyciem duchowym. Zobaczyliśmy również słynną chrzcielnicę. Przed wyjazdem do domów każdy z nas miał okazję zaopatrzyć się w wyjątkowe pamiątki, które będą pięknym wspomnieniem z tego dnia.
Żaden pobyt w Wadowicach nie mógłby się obyć bez tradycyjnego akcentu kulinarnego. Po intensywnym zwiedzaniu udaliśmy się na słynne, papieskie kremówki. Wspólne delektowanie się tymi wyjątkowymi ciastkami w serdecznej, koleżeńskiej atmosferze było wspaniałym momentem na odpoczynek.
Wycieczka do Wadowic była dla nas nie tylko lekcją historii i religii w terenie, ale przede wszystkim niezapomnianą lekcją patriotyzmu. Choć pogoda nas nie rozpieszczała i towarzyszył nam deszcz, wróciliśmy do domów zmęczeni, ale niezwykle zadowoleni, pełni uśmiechów i pięknych wspomnień, które na długo pozostaną w naszych sercach.
